Leasing, jako szczególna forma finansowania inwestycji, cieszy się coraz większą popularnością. Umożliwia ona inwestorowi dostęp do różnego rodzaju dóbr inwestycyjnych bez konieczności ich zakupu.
Transakcja leasingowa zależy od rodzaju leasingu. Jednak ogólnie polega ona na oddaniu przez jedną stronę, zwaną leasingodawcą, drugiej, czyli leasingobiorcy, rzeczy do odpłatnego użytkowania. Oznacza to, iż właścicielem sprzętu w trakcie trwania umowy leasingowej jest firma leasingowa, to jednak leasingobiorca, po uiszczeniu ostatniej raty, ma zagwarantowaną możliwość nabycia użytkowanego sprzętu.
W transakcji leasingowej biorą zwykle udział dwie strony. Umowa leasingowa zawierana jest między leasingodawcą a leasingobiorcą. Leasingobiorca, czyli osoba korzystająca, jest to strona umowy, która użytkuje przedmiot. W tej funkcji może wystąpić każdy podmiot gospodarczy lub osoba fizyczna, która posiada odpowiednią zdolność kredytową. Leasingodawca, czyli finansujący, to strona, która oddaje przedmiot leasingu do użytkowania i pobiera z tego tytułu opłaty leasingowe.
Bardzo często leasingodawcą jest wyspecjalizowana firma świadcząca usługi finansowe lub podmiot powołany przez bank. Jednak transakcja leasingowa jest złożona. Mogą w niej brać udział także pośrednicy leasingobiorcy, jednak tylko wtedy, gdy wymaga tego umowa.
Na umowę leasingową składają się także inne umowy, takie jak umowa sprzedaży z dostawcą sprzętu, umowa z bankiem, który finansuje transakcję o wykup wierzytelności oraz umowa ubezpieczenia przedmiotu leasingu. Transakcja leasingowa traktowana jest więc jako operacja handlowa, która składa się z wielu aktów prawnych i zdarzeń. Jej ważność potwierdza umowa leasingowa sporządzona na piśmie i podpisana przez obie strony.